luxielen

luxielen

FANTASIE

OnderwijsPosted by Luc Cielen 06 Feb, 2017 12:44:25

In de peutertijd worden de fantasiekrachten wakker. De pluchen beer of aap doet daarmee zijn voordeel, maar een knuffeldoek speelt met even veel overgave de rol van onafscheidelijke vriend aan wie alles kan gezegd worden en die zelfs met een hoekje van zijn slip voor troost kan zorgen. Om soep te maken en patatjes te koken is een blikken kommetje, een plastic lepeltje en wat lucht meer dan voldoende.

Dan wordt een stoel een trein of een autobus en weldra komen er verbeelde reizigers en rijdt de kleuter van dorp tot stad en beleeft hij ingebeelde avonturen waarover hij honderduit fantaseert. Niets is wat het is: alles wordt gekleurd door fantasie en verandert razendsnel van functie: wie of wat daarnet nog kindje was, is nu plots mama en voor ze het weet is ze prinses of, waarom niet, koning. De tijd is rijp om naar verhalen te luisteren om de verbeelding richting te geven. Verbeelding die onmisbaar is om het denken aan te zwengelen, om stilaan wakker in het leven te staan. Daarom zijn er de verhalen, de sprookjes, legenden, fabels, en mythologieën die op school verteld worden. Zij zijn de poort naar de wereld, naar de cultuur en naar de wetenschap.

Een beluisterd verhaal zet aan tot schilderen of meer nog tot tekenen, dat weer de aanzet geeft tot waarnemen, want hoe teken je een paard? In de derde klas tekenden twee meisjes tijdens de middagpauze paarden, steeds opnieuw, dag na dag. Waarom? Ze wilden paarden tekenen zoals paarden er écht uitzien. Van fantasie gingen zij over naar werkelijkheid, maar andersom ging net zo vlot, want paarden zagen zij in gedachten al galopperen en door de rivier waden bij het verhaal van Bucephalos.

Een leerkracht die bij zijn leerlingen een levendige fantasie kan opwekken – wat bij het vertellen als vanzelf gaat – kan in alle andere vakken daarvan gebruikmaken om creativiteit op te wekken. Net zoals Mozart zijn fantasie de vrije loop liet op de melodie van Ah, vous dirai je maman zo kunnen kinderen in de lagere school improviseren op de blokfluit of een tweede stem verzinnen al zingend of neuriënd. Ze ontdekken verborgen geheimen in de wereld der getallen, waarbij ze geen nood hebben aan kitscherig voorgetekende appelbomen met besomde appeltjes erin. Ze schrijven aan de hand van eenvoudige waarnemingen boeiende verhalen en gedichten. Ze leven zich in in het leven van inktvis en arend. Ze beelden karakters meer dan levensecht uit op het toneel, maar even goed kan hun fantasie de saaie woordleer verbinden met muzikale kwaliteiten en stevige ritmes. Bij het handwerk zien ze al hoe hun pop zal worden nadat ze nauwelijks één steek genaaid hebben. Tastend om de scherpe randen van amethist of bergkristal wanen ze zich diep in de bergwand waar de steen gedolven is. Hoe heerlijk is het om in de les fysica te ondervinden dat wat je ziet niet steeds is wat er staat: je fantasie gaat met je aan de haal! En zie je in de kaart van België ook een oude herder met een schaapje op zijn rug?

Creatief zijn, ontdekkingen doen, natuurgeheimen ontsluieren, wetenschap beoefenen, kunstenaar worden? Niets van dat alles kan zonder fantasie.





  • Comments(0)//lux.cielen.eu/#post33